Latar Belakang / Konteks
Piala Dunia 2026 — yang akan dihoskan bersama oleh Amerika Syarikat, Mexico dan Kanada — bukan sekadar kejohanan sukan terbesar dunia, tetapi juga cerminan kompleks struktur kuasa global. Untuk pertama kalinya dalam sejarah, kejohanan ini melibatkan tiga negara dan akan menampilkan 48 pasukan, meningkat daripada 32 sejak 2022. Namun, di balik ambisi inklusivitas ini, banyak negara di Global Selatan masih berjuang untuk memperoleh akses setara kepada sumber, latihan, dan pengiktirafan. Haiti, misalnya, merupakan salah satu negara termiskin di Hemisfera Barat dengan KDNK per kapita hanya USD 1,930 (Bank Dunia, 2024), dan sistem sukan nasionalnya terjejas akibat ketidakstabilan politik, bencana alam berulang, serta kekurangan infrastruktur asas. Sementara itu, Australia — walaupun secara geografi berada di Oseania — telah lama bermain dalam zon Asia di bawah AFC sejak 2006, sebuah langkah strategik yang meningkatkan peluang kelayakan mereka, tetapi juga menimbulkan soalan tentang kesetaraan dalam pembahagian kuota FIFA.
Bagi rakyat Palestin, konteks ini bukan sekadar abstrak. Sejak 1998, Pasukan Kebangsaan Palestin telah menjadi ahli penuh FIFA dan AFC, namun mereka tidak pernah layak ke Piala Dunia — bukan kerana kekurangan bakat, tetapi akibat halangan fizikal dan birokratik yang berterusan: sekatan pergerakan pemain antara Gaza, Tepi Barat dan Yerusalem; kehancuran stadium seperti Stadium Faisal Al-Husseini di Al-Ram akibat serbuan tentera Israel; serta larangan masuk pemain ke luar wilayah tanpa kelulusan izin yang tidak dapat diramal. Menurut laporan FIFA 2023, Palestin mempunyai lebih daripada 250,000 pemain berdaftar, tetapi kurang daripada 12% daripada mereka mampu menghadiri latihan antarabangsa akibat sekatan perjalanan. Ini menjadikan kehadiran Palestin dalam arena sukan global bukan isu prestasi semata-mata, tetapi isu hak asasi dan kedaulatan.
Perkembangan / Fakta Utama
Laporan Al Jazeera bertarikh 19 Jun 2026 menyoroti beberapa pertandingan persediaan penting: USA vs Australia di Los Angeles, Brazil vs Haiti di Miami, dan status kecederaan Ismael Koné dari Kanada — pemain kelahiran Burkina Faso yang kini menjadi simbol mobiliti atletik antara Afrika dan Amerika Utara. Brazil, juara lima kali, berdepan Haiti dalam pertandingan yang bukan sahaja ujian teknikal, tetapi juga ujian solidariti: Haiti belum pernah menang dalam sebarang pertandingan rasmi FIFA sejak 2022, dengan rekod 1 menang, 7 kalah dalam kelayakan Piala Dunia 2026. Sementara itu, Australia membawa rekod 14 kemenangan berturut-turut dalam kelayakan zon Asia, didorong oleh pelaburan lebih AUD 200 juta dalam akademi sukan remaja sejak 2020.
Fakta yang jarang disebut dalam liputan utama ialah bahawa tiada satu pun pertandingan pra-Piala Dunia 2026 dijadualkan di Timur Tengah atau Afrika Utara, walaupun FIFA mengumumkan penambahan dua slot tambahan untuk wilayah tersebut. Lebih mencabar lagi, Palestin tidak disenaraikan dalam mana-mana jadual kelayakan Piala Dunia 2026, kerana mereka dikategorikan dalam ‘Grup E’ yang tidak aktif — satu status teknikal yang menghalang mereka daripada menyertai perlawanan kelayakan secara penuh. Menurut dokumen dalaman AFC yang bocor pada Mac 2025, Palestin diberi ‘status perlindungan sementara’ yang membenarkan mereka bermain persahabatan, tetapi dilarang menyertai pertandingan berhadiah atau kelayakan rasmi tanpa kelulusan tambahan dari Komite Eksekutif FIFA — proses yang memerlukan sokongan dua pertiga ahli, suatu halangan politik yang nyata.
Impak / Kesan
Ketidaksetaraan ini mempunyai kesan riil yang mendalam. Di Haiti, kegagalan berterusan dalam kelayakan melemahkan pelaburan swasta dalam sukan: hanya 3% daripada jumlah belanja sukan nasional berasal daripada sektor swasta, berbanding 42% di Australia. Di Palestin, impaknya lebih tragik: generasi muda kehilangan ruang bukan sahaja untuk bersaing, tetapi juga untuk beridentiti melalui sukan. Survei UNRWA 2025 menunjukkan bahawa 78% pelajar di kem pelarian di Gaza menyatakan sukan sebagai ‘satu-satunya cara mereka merasa bebas’, namun 91% daripada mereka tidak pernah melihat perlawanan bola sepak di luar skrin telefon bimbit akibat tiada akses internet stabil atau siaran langsung.
Secara geopolitik, ketiadaan Palestin dalam Piala Dunia 2026 juga memperdalam isolasi diplomatik. Walaupun 138 negara mengiktiraf Palestin sebagai negara, FIFA masih mengekalkan posisi ‘tidak campur tangan dalam hal politik’, padahal badan sukan lain seperti IOC telah mengambil langkah lebih progresif — contohnya, membenarkan atlet Afghanistan bertanding di bawah bendera neutral selepas 2021. Ini mencipta paradoks: sukan digembar-gemburkan sebagai alat perdamaian, tetapi justru menjadi medan di mana ketidakadilan struktural diperteguh melalui prosedur teknikal yang kelihatan netral.
Pandangan & Hala Tuju
Ke depan, tekanan terhadap FIFA untuk mereformasi sistem kelayakan dan perlindungan pasukan dari wilayah konflik semakin meningkat. Gerakan #FreePalestineInSports, yang mendapat sokongan lebih 120 NGO sukan global, telah menghantar memorandum rasmi kepada Jawatankuasa Etika FIFA pada April 2026. Sementara itu, inisiatif seperti ‘Sukan Tanpa Sempadan’ oleh Majlis Olimpik Asia sedang menguji model baru: pertandingan antara pasukan dari wilayah terjejas seperti Sudan Selatan, Somalia dan Palestin, dengan sokongan logistik dari Qatar dan Jepun. Jika berjaya, model ini boleh menjadi jalan alternatif — bukan sekadar untuk kelayakan Piala Dunia, tetapi untuk memulihkan martabat sukan sebagai ruang manusiawi yang benar-benar inklusif.